Bloeizone

Vandaag is het Valentijnsdag en de werkgroep Bloeizone Wergea trakteert ons op drie workshops afgewisseld met fitness en yoga en afgesloten met een gezonde lunch met baksels van de leden van de werkgroep. Er zijn circa veertig deelnemers die in drie groepen rouleren.

Als eerste is onze groep te gast bij Louis Zantema die het woord slaaphygiëne introduceert, een wat klinisch woord dat aangeeft wat de ideale omstandigheden zijn voor een goede nachtrust. Centraal in zijn verhaal staat een grote acht waarbij de ene helft stress voorstelt en de andere slaap. Die achtbaan rol je elk etmaal door, week in week uit, jaar in jaar uit. Stress beïnvloedt je slaap negatief en een slechte slaap levert overdag dan weer stress op en uiteindelijk vreet dat aan je gezondheid. Aan de hand van een vragenlijst beoordelen we vervolgens onze omstandigheden die we voor een groot gedeelte zelf in de hand hebben. Belangrijk zijn de uren voor het slapen gaan: zorg voor rust en matig cafeïne en alcohol. En alhoewel sommigen zweren bij en borreltje (slaapmutsje) voor het slapen gaan, blijkt uit experimenten in het slaaplaboratorium dat dat leidt tot een minder diepe slaap.

Na een fitness-oefening door werkgroeplid Korrie de Boer vertrekken we naar de zolder waar Astrid Wester het woord SMARTIE introduceert hetgeen staat voor Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch, Tijdgebonden, Inspirerend en Engagerend. Het is een methode om heldere, resultaatgerichte doelen te formulieren. Deelneemster G. wil van veel aardewerk af maar wil wel dat het goed terechtkomt. Hoe dat echter aan te pakken? We lopen de SMARTIE stappen door. G. heeft haar hulp nodig omdat de kastplanken te hoog zijn om erbij te kunnen. Ze wil het stapje voor stapje doen en binnen 14 dagen beginnen. Vanuit de groep krijgt ze nog een handvol leuke oplossingen aangereikt, die allemaal meetbaat, acceptabel en realistisch zijn. Deelnemer J, wil afvallen en denkt dat te kunnen bereiken door minder te eten. Hij denkt het proces te kunnen meten met de weegschaal. Hier ontstaat een discussie. Is het meten van de buikomtrek geen veel betere indicatie? Gewicht is immers op zich geen gezondheidsprobleem maar buikvet wel. Astrid geeft aan dat het focussen op gewicht geen goede optie is, omdat het niet beheersbaar is. Er zijn te veel variabelen, die bij afvallen een rol spelen. G. oppert, als minder eten het doel is, moet je gewoon kleinere borden nemen.

Nu is het tijd voor stoelyoga waarin Edith Hassing ons instrueert en inspireert. Yoga is een kwestie van ademen en van voelen hoe het lichaam reageert op houdingen. Dan verzamelen wij ons rondom Nico Moonen die ons vertelt wat het belangrijkste werk van een tandarts is. Was dat vroeger grotendeels boren, tegenwoordig is vooral preventie van parodontitis (tandvleesontsteking). Sedert de introductie van fluoride in de tandpasta zijn de gaatjes minder maar parodontitis groeit omdat we steeds ouder worden. Het gevolg van deze aandoening is dat bacteriën zo toegang weten te krijgen tot je bloedbaan. Dat heeft gevolgen voor je hart (hartaanval), bloedvaten, hersenen (Alzheimer en waarschijnlijk ook Parkinson) en er zijn verbanden met diabetes en diverse vormen van kanker.

Er zijn drie belangrijke aspecten wat betreft de mondzorg, en dat zijn het gebruik van fluoride, goede poets-discipline en voeding. Tegenwoordig is bijna alle normaal verkrijgbare tandpasta gefluorideerd en dat is een goede zaak. Nico raadt ons zelfs aan het poetswater gewoon door te slikken in plaats het weg te spoelen. Dat is even een merkwaardige actie maar het went snel genoeg. Dan het poetsen: heen en weer met de handborstel zet weinig zoden aan de dijk en werkt bij te brute toepassing zelfs averechts. Elektrische tandenborstels blijken duidelijk meerwaarde te hebben waarbij de ouderwetse poetsbewegingen achterwege gelaten moeten worden. De derde factor is onze voeding. De oermens die jager/verzamelaar was, bleek een uitstekend gebit te hebben. Hij at noten, fruit en wat vlees (of een kadaver) als hij geluk had. Later ging de mens zich bezighouden met landbouw en dat leidde tot een verhoogde inname van koolhydraten en ook tot een slechter gebit. Terug naar de oervoeding hoeft niet, maar een beperking van het de tussendoortjes doet wonderen. Na elk koekje beginnen de mondbacteriën weer een vrolijke rondedans waarbij ze dan de nodige afvalstoffen produceren met zuren zich een weg door het tandglazuur weten te banen.

We storten ons op de lunch en wisselen onze ervaringen met de deelnemers uit de andere groepen uit. En al het geleerde van deze morgen is als volgt samen te vatten: Gezondheid heet een geschenk te zijn, maar je hebt zelf toch een behoorlijke vinger in die pap.

Joost Veerman